Stadskanaal: 105.3FM | Veendam: 106.9FM | TV Kanaal 1458 KPN |TV kanaal 42 Ziggo | TV kanaal 25 SKV

Minima krijgt hulp voor huisdier

STADSKANAAL EN OMGEVING – De minima in Stadskanaal, Vlagtwedde en Bellingwedde moeten hun huisdier kunnen houden. De pakketten die zij van de Voedselbank Zuid-Groningen (VZG) krijgen, moeten daarom ook dierenvoeding gaan bevatten. Kat aan het eten

Dat zegt Willem van Veen, directeur van de VZG. Hij is, om dat doel te bereiken, in zee gegaan met de Stichting Dierenpyramide in Stadskanaal. Die vangt oude en af- gedankte dieren op. De VZG helpt tweehonderd huishoudens in de drie gemeenten. “Veel cliënten hebben een huisdier”, zegt Van Veen. “En zeker voor chronisch zieken is zo’n dier belangrijk. Maar we merken dat geld voor voeding of voor de dierenarts er vaak niet is. Soms krijgt een oud en ziek dier daarom een spuitje. Schrijnend. Zulke situaties willen we niet meer.” Daarom wordt geïnventariseerd welke cliënten een huisdier hebben en hoeveel. “Op basis daarvan kijken we hoeveel voeding nodig is. Met de Stichting Dierenpyramide proberen we bij gespecialiseerde zaken en via andere manieren dierenvoer te krijgen. Voer in blikjes bijvoorbeeld dat over tijd is, maar nog heel goed te gebruiken. Ik heb goede hoop dat we zo voor elkaar krijgen dat onze cliënten hun huis- dier kunnen houden.” Directeur Anne van Lith van de Stichting Dierenpyramide heeft die hoop ook. Zij biedt deze maand ook op een andere manier hulp aan VGZ-cliënten met een kat. “Met de dierenartspraktijk Siegersma in Stadskanaal heb ik geregeld dat die katten deze maand gratis gecastreerd of gesteriliseerd kunnen worden. Daarmee vieren we ook de twintigste verjaardag van onze stichting”, aldus Lith. De minima die van de actie gebruik willen maken, kunnen ’s avonds bellen, 0599-638504.

Bron DvhN

Geplaatst door

Programmamaker/hoofdredacteur. Maakt deel uit van het managementteam (MT) streekomroep RTV1

4 Reacties op “Minima krijgt hulp voor huisdier

  1. Inmiddels 3jr verder, helaas nog niets voor mijn viervoeters gekregen bij VZG. Een paar weken terug zat er iets bij voor’n konijn, had ik niets aan omdat mijn knijn vorig jaar veel te jong is overleden aan e-cunniculi. Had hem daar graag blij mee willen maken, beestje was me heilig. Inzinking gehad toen hij het leven uitglipte, en daar ben ik nog lang niet overheen, maar doe mijn best om de draad weer op te pakken, lukt niet echt 🙁
    Mijn diertjes zijn alles voor mij, zij zijn mijn steun en houden me bezig en geen idee of ik nog zou bestaan als ik ze niet meer had.Door hun heb ik de moed niet opgegeven in zware tijden.

    Nou is mijn hond van bijna 13 ziek, abces zo groot als haar kop, is geknapt, geneest niet, wordt rap groter en zie mijn hond supersnel achteruitgaan, arm beest loopt achteruit van de pijn. Sta machteloos. Ik voel me schuldig dat ze nou afsterft zonder medisch behandeling.
    Is geen geld zegt gkb. Drama, loop de hele dagen etter en bloed op te ruimen. Moet zelf nodig naar de tandarts voor een kroon en implantaten. Ik schaam me, voel me alles behalve top, en besef dat ik een kluizenaar ben geworden. Er is nog niet eens geld voor euthanasie, hondje heeft geen waardig leven meer.
    En als ik hulp vraag, wat ik al niet snel doe, dan word het weer afgewimpeld….schiet niet op.
    Dit vreet aan me. Iedereen beloofd maar en niemand komt het na. Ik heb mijn diertjes gekregen toen ik een beter leven had…geldzorgen had ik toen niet. Leven gaat soms rare kanten op, zomaar, heb je niet altijd zelf in de hand,
    Helaas geld dat ook voor mijn diertjes.

  2. Toen ik gister wakker werd lag mn hondje dood op de bank.
    Voel me schuldig. Heb van alles geprobeert te regelen, maar steeds afgewezen enz. Ze had nog paar jaar kunnen leven als ze de juiste zorg had gekregen, bah, krijg steeds meer een hekel aan de maatschappij, walgelijk.

    Ook nog eens dikke bonje thuis, ik wil mn hond laten cremeren. Ik sterf nog liever zelf als ik mn diertjes in de tuin in de grond gooi, het idee dat ze daar wegrotten en worden kapotgevreten door ongedierten…..ik trek het effe niet meer, dat is tegen mijn principes.
    Ik hoop dat er een regeling met het dierencrematorium kan worden getroffen.
    Weet niet wat te doen. Ben in alle staten nu. Voel een afkeer naar deze misselijkmakende maatschappij. Dat er niemand wou helpen, er zou echt wel betaald worden, in termijnen dan, maar dat kon niet…grapers bah.
    Zie het somber in, het geluk laat me al een tijd in de steek, ook dit zal vast niet lukken.
    Ik zal nogmaals proberen te bidden om een klein beetje geluk of n wonder. Ik heb niks met kerken, heb mijn eigen visie daarop. Mn gebeden worden toch niet gehoord. Vreselijk dat ik machteloos sta, bah!
    Eerst zie ik mn beessie wegteren, en vervolgens kan ik haar niet eens een waardige uitvaart geven, en haar toch nog bij me kunnen hebben, in een urntje (puur symbolisch). Dit vergeef ik mezelf nooit, en de maatschappij even dito.

  3. Maatschappij

    Dus ‘wij’ als maatschappij zijn schuld aan de dood van jou hondje?

  4. Ben jij maatschappij dan?
    Krijg geen verkeerd beeld van mij, ik heb dat in een intens emotionele toestand met dichtgejankte ogen en zenuwtrekjes (en mn rikketik zwaar van slag) geschreven.
    Ik bedoel met maatschappij eigenlijk meer ons kabinet.

    Ik heb het (financieel) altijd goed gehad. Wat mij zuur is bekomen is het volgende:

    Toen ik goed inkomen had, had ik ook veel vrienden.
    Iedereen kon van alles van mij krijgen, nu nog, als ik het missen kan.
    Stond altijd voor iedereen klaar, financieel en of geestelijk.
    Ik vertrouwde (bijna) iedereen, dom dom, vertrouwen moet men verdienen heb ik ontdekt.
    Tot op een dag ik een relatie met een vent met narcistische stoornis, waarvan ik er te laat erachter kwam dat hij meerdere keren berecht is met zedenzaken. Vooral had hij giroblauwe ogen. Ben dwars door het raam gegooid, terwijl op dat moment de politie net aan kwam rijden (godzeidank). Daarna begon nog meer ellende, stond met mn dochter op straat. Redelijk vlot een woning gekregen, maar kon pas een uitkering krijgen zodra ik een woonadres had, dan zou na 3 maanden mn uitkering op gang komen. Wachten wachten op geld, blijkt mn naam niet in het systeem voor te komen, opnieuw wwb aanvragen. Uiteindelijk moest een advocaat er aan te pas komen (dit alles was in emmen). Inmiddels meer dan 5 maand achterstand met vaste lasten. Heb aangegeven hulp nodig te hebben omdat ik die achterstand nooit kon inhalen, en de incassokosten gigantisch oplopen. Ben toen zo’n 30 kilo afgevallen van stress en honger. Als mn dochtertje maar eten kreeg. Intussen was mn ex aan het stalken, negeerde hij zijn straatverbod, ook mijn ouders werden bedreigt. Ik gleed steeds dieper af en heb me extreem afgezonderd omdat ik zo moe en down was. Bleek ik ook nog’s borstkanker te hebben. Operatief verholpen, na 1 jaar genezen verklaard. Uiteindelijk mn huis uitgezet vanwege de betaalachterstanden.
    Sindsdien hoor ik bij de minima.
    En het gekke is dat ik sindsdien opeens niet meer zoveel vrienden heb.
    Ik vraag nooit hulp enzo, was ik te trots voor, ik stierf nog liever dan iemands hulp vragen.
    Uiteindelijk moest ik wel….werd overal afgewimpeld (morgen kan ik niet, overmorgen ook niet, en volgende week ook niet). Zucht….en dat terwijl ik hun in het verleden uit de shit heb geholpen.

    Dat is dubbel pech, geen centen meer en vrienden weg.

    Ben nou eindelijk net van mijn schulden af.
    Maar mag geen nieuwe schulden maken.
    Mijn inkomen is gelijk aan vaste lasten.
    Kon van mn bewindvoerder niet naar de DA, geprobeert geld te lenen en of klusjes doen, maar het lot is mij niet gunstig gezind, wat ik ook doe, de klap blijft steeds komen achteraf. Toch bleef ik positief, probeer overal van te leren en positieve eruit te halen.

    Als iets dierbaars doodgaat….dan werkt dat niet.

    Kun je je voorstellen hoe een mens zich dan voeld?
    Van mn diertje kan ik moeilijk verkroppen. Maar dat ik me in de steek gelaten voel heb ik van geleerd dat mn voorgevoel over iemand achteraf toch gelijk heeft, trap nergens meer in. Ben ook niet het type van zelfmedelijden enz.
    Ik ben rechtvaardig, behulpzaam, en mijn gevoelsleven is intens, zowel positief als negatief, ik beleef die dingen eenmaal heftig omdat ik een gevoelsmens ben.

    Nogmaals, met maatschappij bedoel ik meer onze wetten en rechten ofzo die ons cabinet ons de laatste jaren oplegt.

    Voel me gewoon zwaar k#t.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.