REGIO – Op 1 april 2001 gebeurde er iets unieks in Amsterdam. Net na middernacht werd daar het eerste huwelijk tussen twee mensen van hetzelfde geslacht gesloten. Sindsdien zijn er volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) zo’n 36 duizend homohuwelijken voltrokken in Nederland.
Een kwart eeuw later is het homohuwelijk niet meer weg te denken. Toch merkt trouwambtenaar Aaldert Bunskoek uit Veendam dat acceptatie niet vanzelfsprekend is. Hij heeft zelf een mannelijke partner, maar is niet getrouwd. Hij werkt als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand (babs) in de gemeenten Veendam en Midden-Groningen.
Dat hij zelf een relatie heeft met een man, speelt volgens hem geen rol in zijn werk. ‘Ik loop er niet mee te koop dat ik een vriend heb. Dat doet er ook niet toe voor een babs.’ Voor hem is elk huwelijk hetzelfde. ‘Het maakt niet uit of ik een heterostel of een stel van hetzelfde geslacht trouw. Alle bruidsparen zijn leuk. Ik doe voor iedereen even mijn best.’
(Tekst gaat verder onder kader)
Cijfers gehuwden van hetzelfde geslacht vanaf 2001
Borger-Odoorn: 23 per duizend gehuwden
Stadskanaal: 9,4 per duizend gehuwden
Veendam: 15,7 per duizend gehuwden
Meer vrouwenstellen dan mannenstellen
In de zeventien jaar dat Bunskoek actief is als trouwambtenaar, heeft hij opvallend weinig mannenstellen getrouwd. ‘Ik heb eigenlijk maar één mannenstel gehad. Wel heb ik meerdere vrouwenstellen getrouwd.’
Als hij een stel van hetzelfde geslacht trouwt, verwerkt hij daar soms subtiel iets van in de ceremonie. ‘Dan geef ik wel eens een kleine knipoog.’
Zorgen over toenemende weerstand
Hoewel Nederland internationaal bekendstaat als voorloper op het gebied van homorechten, ziet Bunskoek ook een andere kant. Volgens hem neemt de weerstand weer toe. ‘Ik merk dat de agressie toeneemt. Vroeger werd Amsterdam de homohoofdstad van de wereld genoemd, maar nu kun je daar niet overal meer hand in hand lopen. Dat voelt bedreigend.’
Hij vindt dat moeilijk te begrijpen. ‘Als het iets was waar je voor kiest, zou je er nog iets van kunnen zeggen. Maar dat is het juist niet. Ik kan er niets aan doen dat ik op mannen val.’
‘Ik ben trots dat het hier kan’
Ondanks die zorgen overheerst bij Bunskoek trots. ‘Ik ben blij dat het in Nederland gewoon kan. In veel landen is het nog steeds niet mogelijk.’
Voor hem is de kern simpel. ‘Waarom zou je niet elke liefde kunnen bezegelen?’
Luister online
