![](https://rtveen.nl/wp-content/uploads/2024/07/anp.jpeg)
BORGER-ODOORN – Begin mei besliste de rechter dat een ouder stel uit de gemeente Borger-Odoorn hun leenhond aan Stichting I Respect Animals (SIRA) moet teruggeven. Tegen een boete van 1000 euro per dag, met een maximum van 20.000 euro. Het maximum is bereikt, de hond is nog niet terug.
Dinsdag stonden de partijen opnieuw voor de rechter in Assen. De man van het stel was er niet. Volgens zijn vrouw, die wel verscheen, zat hij er helemaal doorheen. De man was zielsveel van het dier gaan houden. Het ouder stel had al eens een oudere hond geadopteerd van de stichting die straathonden vanuit het buitenland naar Nederland haalt. De stichting klopte opnieuw bij dit stel aan, want er was een zwerfhond onderweg naar Nederland en de beoogde nieuwe eigenaar zag van het dier af.
Verknocht
De vrouw van het stel tekende het contract voor de tijdelijke opvang van de hond. Maar het ging niet goed tussen hun eigen hond en de opvanghond. De stichting wilde de opvanghond terughalen maar stuitte op verzet bij de man. De honden waren inmiddels aan elkaar gewend. De oudere hond was verknocht aan het jongere dier, net als zijn baas. Om een einde te maken aan het getouwtrek om de hond stapte SIRA begin mei naar de rechter. Zij hadden de hond in eigendom, het oudere stel niet. De hond moest terug.
Inmiddels is het een paar maanden later en het dier is nog steeds niet terug. SIRA vroeg de rechter de dwangsom drastisch te verhogen naar 2500 euro per dag tot een maximum van 250.000 euro. Het stel voelt zich ondertussen flink bedreigd door de stichting en bivakkeert op een geheim adres. Nu de eerder opgelegde dwangsommen niet zijn betaald kan SIRA een deurwaarder op het stel afsturen. Dit is niet gebeurd. “We weten niet waar het paar verblijft. Het regelen van een incassobureau kost al gauw 2000 euro. Dat is dan weggegooid geld”, zei de advocaat van SIRA.
Kijken naar de hond zelf
Niclas Koelemaij, de advocaat van het echtpaar, schakelde twee gedragsdeskundigen in om te onderzoeken hoe de nieuwe hond wordt verzorgd. En hoe de twee honden op elkaar reageren. Hiervan is een positief rapport in het geding gebracht. Volgens de rechter gaat het hier om een bruikleenovereenkomst, waarin eerder al een uitspraak is gedaan. “Moeten we niet eens kijken naar de hond zelf. Het gaat goed. Moeten wij daar juridisch aan voorbijgaan?”, vroeg zij zich af.
Ze liet de beide partijen op de gang overleggen of er nog een regeling getroffen kon worden. SIRA vertrouwt het niet dat het jonge dier langer bij het ouder stel verblijft. Ook zien ze geen heil in de conclusie van de twee gedragsdeskundigen. De rechter probeerde nog met de vraag of de stichting dan niet liever zelf een deskundige in wil schakelen. Dat werd geweigerd. De rechter doet binnen twee weken uitspraak.